Gisteren was het dan zover, we waren toe aan de belangrijkste reden van onze komst naar Juigalpa, de opening van de bibliotheek.

In de ochtend bezochten we eerst nog een paar projecten die we als stedenband in de loop der jaren meerdere malen hebben ondersteund:  de school voor gehandicapten en een bejaardentehuis. In beide gevallen hele mooie projecten, waarbij ook echt resultaat zichtbaar is. In de speciale school was het stil, vanwege de grote vakantie, maar er was wel een les voor de doofstomme kinderen. Met hen hebben we kort kennis gemaakt en ik heb mijn eerste les in gebarentaal in het Spaans gehad. Het was mooi om te zien dat de kinderen heel liefdevol werden behandeld, en dat er één leerling inmiddels als docent was teruggekeerd. De hulp is dus op vruchtbare bodem gevallen, waardoor het echt tot bloei is gekomen.

Ook in het bejaardentehuis blije gezichten en zelfs een lange wachtlijst. Het is een project dat door allemaal vrijwilligers draaiend wordt gehouden, en ze zijn zeer inventief in het verzamelen van hulpgoederen en steunfondsen. Wij hebben als SIS 10 koeien en een stier gegeven, en inmiddels had de veestapel zich behoorlijk uitgebreid, waardoor ze een extra bron van inkomsten EN voedsel hebben.

En ’s middags dan de opening. De hele straat voor de bibliotheek was afgezet, er stonden tenten en een enorme hoeveelheid stoelen. En voor een mooi spandoek, met de tekst “Bedankt Nederland voor de solidariteit, leve voor altijd de stedenband Den Haag – Juigalpa, leve de internationale solidariteit en leve de 131ste verjaardag van Juigalpa, zaten de hoogwaardigheidsbekleders aan een lange tafel. De burgemeester, de minister van onderwijs, de lokale vertegenwoordiger van het ministerie van onderwijs, en onze vertegenwoordiger van de gemeente. 

Er volgden vele toespraken, folklorische dansen, uitreiken van medailles en erkennings-diploma’s voor belangrijke mensen voor de stad, sporters, de pers en wederom voor ons. Rondom de ceremonie was er veel belangstelling van de bevolking, wat het natuurlijk leuker maakte voor ons. Wij zaten lekker om ons heen te kijken en te genieten van alle taferelen. De Nica-toespraken zijn een beetje bombastisch en duren vaak erg lang. De opening ging erg snel, en meteen daarna dromden de mensen naar binnen om te kijken.

Een prachtig gebouw, twee verdiepingen, al gedeeltelijk ingericht. Het was prachtig! ’s Avonds kregen we een afscheidsdiner aangeboden van de gemeente, en vandaag staat het bezoek aan archeologische sites op het programma. Weer heel wat anders.

Pam Leenheers, voorzitter SIS